18 Ağustos 2014 Pazartesi

dinle sevgili ruhum

uzun zaman oldu yazmayalı. hem buraya hem de defterlere. sanki günün içinde sürüklenip duruyorum. her şey hızlı yaşandığından paylaşımlar da hızlı olmalı. o yüzden anlık fotoğraf ve bir iki kısa cümleyle halimizi anlatır olduk. illahaki anlatmaktan paylaşmadan vazgeçmeden. yaşadıklarımızın tanığı olsun istiyoruz. sanki tanıklar olmazsa yaşanmamış sayılacak ya da yaşadıklarımız o kadar önemli olmayacak gibi. asıl sorun da bu ya zaten. önemli olmak. varlığımıza bir anlam aramak.kabul görmek. tekrar yazmaya başlayabilir miyim bilmiyorum. deneyeceğim... burası bir nevi ağlama duvarımdı, çelişmelerimi, isyanlarımı yazıyordum. az yazdığıma göre huzura eriyorum galiba. dinginliği yazmak daha mı zor?

2 yorum:

  1. Aaa! Neredesin Kara Kitap? Yazsana artık:)
    Lütfen.

    YanıtlaSil
  2. Merhaba , bloğunuzu tesadüfen farkettim... Ve bence de daha fazla yazmalısınız...
    Sizi takibe aldım , benim nacizane bloğuma da beklerim. Kocaman sevgilerimle...
    www.grilady.blogspot.com.tr

    YanıtlaSil